วงประสานเสียงพลังสุขสูงวัย
ด้วยความต้องการที่มีมากขึ้นของผู้สูงวัยกับการร้องเพลง อาจารย์ ธนาวุฒิ จึงตัดสินใจที่จะสร้างวงประสานเสียงเพิ่มขึ้นในใจกลางเมืองภายใต้ชมรมผู้สูงอายุโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ สภากาชาดไทย ในนาม “วงประสานเสียงพลังสุขสูงวัย สภากาชาดไทย” ซึ่งเมื่อมีการประชาสัมพันธ์ก็มีผู้ให้ความสนใจมากจนมีสมาชิกทั้งหมด 220 คน ทำให้จัดการเรียนการสอนถึง 3 ห้องในหนึ่งสัปดาห์
เป้าหมายของโครงการวงประสานเสียงพลังสุขสูงวัยเพื่อสร้างรอยยิ้มและเสียงหัวเราะแก่ผู้เข้าร่วม ให้ผู้เข้าร่วมได้มีความสุข สนุกสนาน เป็นการบำบัดเชิงป้องกันภาวะต่างๆที่สามารถเกิดขึ้นกับผู้สูงวัย เช่น ภาวะซึมเศร้า การเสื่อมของกล้ามเนื้อ และ ภาวะสมองเสื่อมเป็นต้น ผู้สอนใช้การร้องเพลงและดนตรีแทนการบำบัด ทำให้ผู้เรียนรู้สึกว่าตนได้เพียงมาร้องเพลง แต่แท้จริงแล้วผู้เรียนจะได้บำบัดในเชิงสร้างภูมิคุ้มกันไปด้วย
ด้วยความต้องการที่มีมากขึ้นของผู้สูงวัยกับการร้องเพลง อาจารย์ ธนาวุฒิ จึงตัดสินใจที่จะสร้างวงประสานเสียงเพิ่มขึ้นในใจกลางเมืองภายใต้ชมรมผู้สูงอายุโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ สภากาชาดไทย ในนาม “วงประสานเสียงพลังสุขสูงวัย สภากาชาดไทย” ซึ่งเมื่อมีการประชาสัมพันธ์ก็มีผู้ให้ความสนใจมากจนมีสมาชิกทั้งหมด 220 คน ทำให้จัดการเรียนการสอนถึง 3 ห้องในหนึ่งสัปดาห์
เป้าหมายของโครงการวงประสานเสียงพลังสุขสูงวัยเพื่อสร้างรอยยิ้มและเสียงหัวเราะแก่ผู้เข้าร่วม ให้ผู้เข้าร่วมได้มีความสุข สนุกสนาน เป็นการบำบัดเชิงป้องกันภาวะต่างๆที่สามารถเกิดขึ้นกับผู้สูงวัย เช่น ภาวะซึมเศร้า การเสื่อมของกล้ามเนื้อ และ ภาวะสมองเสื่อมเป็นต้น ผู้สอนใช้การร้องเพลงและดนตรีแทนการบำบัด ทำให้ผู้เรียนรู้สึกว่าตนได้เพียงมาร้องเพลง แต่แท้จริงแล้วผู้เรียนจะได้บำบัดในเชิงสร้างภูมิคุ้มกันไปด้วย
ทุกวันนี้มีผู้ให้ความสนใจกับกิจกรรมนี้เป็นอย่างมาก ทั้งภาครัฐ องค์กรอิสระ บริษัทเอกชน และ อื่นๆต่างสนใจที่จะจัดกิจกรรมนี้เพื่อเป็นกิจกรรมบริการสังคมแก่ผู้สูงอายุ เนื่องจากง่ายต่อการเข้าร่วมและเป็นทักษะด้านดนตรีที่ลงทุนไม่สูงนัก จึงมีการวางโครงการและทาบทามมายังผู้สอนอย่างต่อเนื่อง ด้านอาจารย์ ธนาวุฒิ เห็นว่ากิจกรรมดีๆอย่างนี้ไม่ควรอยู่แต่เพียงกรุงเทพมหานครเพียงอย่างเดียว ผู้สูงอายุที่มีศักยภาพและมีความพร้อมมีอยู่ทั่วไปในประเทศไทย ทั่วทุกภูมิภาค จึงอยากขยายโอกาสให้เกิดขึ้นในต่างจังหวัด เริ่มจากจังหวัดที่มีความเจริญเป็นอันดับสองของประเทศทั้งยังมีวิทยาลัยดนตรีที่ทั้งเก่าแก่และมีชื่อเสียงอย่าง วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยพายัพ จังหวัดเชียงใหม่จึงควรแก่การริเริ่มโครงการนี้ โดยอาจจะปรับรูปแบบของโครงการให้กระชับและกะทัดรัดขึ้น ใช้เวลาน้อยกว่าปกติแต่ยังคงบรรลุวัตถุประสงค์หลัก รูปแบบการเรียนการสอนจึงออกมาในรูปแบบค่ายฤดูร้อน ผู้เรียนเรียนเต็มวัน และมีการแสดงผลงานในวันสุดท้าย เพื่อให้ผู้เรียนได้แสดงศักยภาพและส่งมอบความสุขให้แก่ผู้ชมด้วยเสียงเพลง
ทั้งได้ขยับร่างกายและเพิ่มเสียงหัวเราะของคุณให้ดังขึ้น
